Gambia nieuws januari 2015
(klik op de foto's voor vergroting)
Gambia, januari 2015
Vervolg van oktober nieuws.
Zoals ik al vertelde waren wij Ingrid en ik uitgenodigd om bij Jara te koken op de chockel. ( barbecue vuurtje)
Met verbazing zat ik te kijken hoe
ze de kooltjes aanmaakte…. En niet zoals wij met
een benzine aanmaakblokje doen, maar
met een zwart plastic zakje van de
boodschappen. Het ging nog sneller
dan bij ons de blokjes. Mijn lampje begon te branden, want plastic is
ook gemaakt van olie….!!!!!
Om het vuur te regelen, snel of langzaam, wordt de chockel steeds gedraaid , naar de wind of van de wind af. verder worden de groenten en vlees allemaal in de hand geschild of schoongemaakt en vervolgens terug in het water. Hier hebben ze geen snijplank en eigenlijk is dat maar goed ook, want als ze al water hebben, hebben ze meestal geen heet water. Twee uur verder was de maaltijd klaar en wij hebben die dag rundvlees met groeten en rijst gegeten. Overheerlijk je likte je er je vingers bij af.
Wat hebben wij het dan toch gemakkelijk met onze luxe keukens en apparatuur. Niettemin als er iemand geïnteresseerd is in dit “OER” koken, kan ik de receptuur opsturen.
Tevens hebben wij die dag ook de naaimachine van Coby gedemonstreerd en deze liep echt gesmeerd. Hopelijk kunnen ze in de toekomst er wat centjes mee verdienen.
Er is al weer een naaimachine
beloofd vanuit Nijmegen en die ga ik straks naar het repaircafe brengen
om hem weer up to date naar gambia te versturen. Deze machine
gaat dan
naar het gezinnetje van Cherno.
School.
Ook hier is een grote upgrading nodig. Dit ivm regels van Goverment. Ik ben dan ook heel blij dat ik Alwyn van de erasefoundation tegen gekomen ben en met hem een partnership ben aangegaan.
Afgelopen dinsdag zijn de 2e hands schoolbankjes en stoeltjes aangekomen vanuit Engeland. Alle oude meubeltjes opgeslagen in de store. ( die kunnen ze dan buiten gebruiken met het jaarlijkse schoolfeest ) ook de store opnieuw van schoolmaterialen aangevuld en gearchiveerd.
In tussentijd is de ams-dakar rally druk bezig om alles te organiseren, om zoveel mogelijk geld op te halen voor de school. De auto van Liesbeth en …..kan dan hier verkocht worden met de opbrengst voor de school. Dit geld wordt dan besteed om de school hermetische af te sluiten, vandaar dat de muren hoger gemaakt moeten woeden. Aangezien dit een grote must is, heb ik.. en ook Alwyn ,hier alvast geld in voorgeschoten en zijn ze begonnen om blokken te maken en te metselen. De toiletten zijn nu helemaal klaar en kunnen worden afgesloten.
Het plan is om in de paasvakantie, studenten vanuit Engeland de school te laten schilderen. ( dit gaat Alwyn regelen )
Slecht nieuws…
Ik stond vorige week op de begraafplaats in Banjul, om een oudere man die hier woonde en die ik kende te begraven, toen ik een telefoontje van Omar kreeg, dat BOB de Engelsman overleden was. Als je BOB zag, dan zag je zoveel blijdschap en tevredenheid in die man. Hij was voor mij heel speciaal en dat niet alleen omdat wij via internet de school activiteiten deelden. ( vorige week met Wim en Ad daar nog koffie gedronken) en voor die tijd regelmatig met andere Gambia bezoekers.
Bob is 72 jaar geworden .
Hij was de grondlegger voor onderwijs in het dorpje en heeft daar het 1e schooltje gebouwd.
a.s. zaterdag gaan we hem begraven . Samen met Ingrid hebben wij de voorbereidingen ( linten en zijden bloemen) gedaan om een bloemstuk te maken voor op het graf.
Ook nog iets leuks ?????
Ja hoor. Ik werd op mijn verjaardag
verrast door Wim en Ingrid. Ze hadden het terras versierd met ballonen en
slingers en om 11 .00 uur kwam de plaatselijke drumband een ceremonie
brengen aan het zwembad.
Ingrid had voor de jongens chips en Fanta
gekocht om hun te trakteren. Sávonds een etentje bij Eddie’s met de
leraren van de school en wat mensen die ik hier al heel lang ken.
Berend had een super 3 gangen menu gemaakt en dan moet je afrekenen en dan betaal je € 12.- p.p. incl. drank.( Kon ik Thuis ook maar zo'n feestje geven)……
De kerstdagen gaan hier voorbij als een gewone stranddag.
Op nieuwjaar was er een nieuwjaarsduik
Begin Maart komt Iwan, petra en June 1 weekje naar Gambia en Wim komt 27 febr. 14 dagen. Dit zijn voor mij steeds weer stukjes waar ik na toe kan leven . Op dit moment mis ik echt Sunwing hotel ( is gesloten) hier kwamen veel Nederlanders regelmatig terug , zodat ik daar een hele kennissen kring had opgebouwd. Mensen die nog wel naar Gambia komen, zitten nu verspreid in verschillende hotels . Ik krijg nu via e mail de kontakten door waar ze dan verblijven.
Ik ben daardoor meer bezig met mijn e mails en het bezoeken van mensen,dus mijn tijd vliegt om. Ik kom tijd te kort om een boek te lezen.
Tijdens het dagelijkse wandelen zag
ik een nieuw welnesscomplex en nieuwsgierig als vrouwen eigen zijn
, ben ik daar naar binnen gelopen en kwam in contact met een masseur . Helaas
komt die man uit Cuba en spreekt geen woord Engels, maar het voelde goed dus ik
dacht laat het maar over mij heen komen . Het was een hoop ge hocus pocus om mij
heen, maar zag en verstond niets , als alleen “perfecto”. Maar naar de
behandeling heb ik gewoon zitten huilen. Ik kon het gewoon niet geloven . Ik
voelde het bloed weer door mijn benen stromen en de kracht terug komen. Alleen
mijn heup blijft een probleem. Intussen tijd al veel mensen daar heen gestuurd
met verrassende resultaten .Zo ook Silvia en haar moeder, waarbij Silvia de
toeschouwer was en mij met veel gelach alles kon vertellen.
Ik heb Silvia haar man Mario en haar moeder hier leren kennen. Mario doet in container transport Gambia en NL. Silvia had ook veel baby en kinderkleding verzamelt om hier af te geven, wist alleen niet waar, omdat ze hier nog geen gezinnetjes kent. Ik dus wel, dus wij samen en met Oma op pad. Silvia vond het ook leuk om de kindjes samen aan te kleden. Wij zijn bij Cherno , Bax , Sjakiro en Adamo thuis geweest, Heel blij en gastvrij allemaal alleen die “domme “Bax , kwam weer een cadeautje brengen ( mocht hij niet van mij). Deze keer geen Gambiaanse prut, maar 1 traitje met flesjes water en een pak j usdorange. En dan vergeet Silvia dat uit de auto te halen en was dat de volgende dag ontploft. Na veel poetsen ruikt de auto nu nog naar rotte sinaasappelen.
Morgen weer met 8 enthousiaste mensen naar de school en dan gaat Mario ook meeom een slot op de voorraadkamer te maken en de schoolbel op te hangen ook had hij nog een kruiwagen over voor de conciërge en Silvia had nog 2 paar schoenen staan, maat 38 en die zijn voor de tuinkabouter ( conciërge) .
De schoonmaakster van de school zit in de pauze , fruit en pinda’s te verkopen. Oma vond dit wl leuk en vroeg wat dit kostte. Als voorbeeld 1 sinaasappel kost 1 dallasie. 1euro is 53 dallasie …….Oma kocht meteen de hele kraam op en alle kinderen kregen iets. STRAK PLAN. TOCH….
Ik heb meteen gearrangeerd, om dit iedere dinsdag te doen ipv een lolly uit te delen. Dus moest ik 100 dall = 2 euro afrekenen. Maar wat er gebeurt er dan ??? de hoofdleraar had geregeld dat alle kinderen een broodje kregen met iets er op. Moest dus het dubbele afrekenen . Op zich nog altijd beter en goedkoper dan de lollys, maar het is nooit genoeg als je iets geeft. De bekende vinger die je geeft en ze pakken de hele hand. Ook had hij een begroting gemaakt voor het school feest. Op dracht was voor € 100.- , maar hij kwam weer uit op € 150.- . Hij had bedacht om de ouders een take away menu aan te bieden . Je moet dan diverse keren opnieuw uitleggen , dat het een kinderfeest is en niet voor de ouders, de ouders mogen als toeschouwers aanwezig zijn. maar hij vond dat dat nodig was om de school te promoten , terwijl ik het zag als , dat hij alleen de popie Jopie uit wilt hangen.
Volgende week ga ik weer naar de school en kijken of ze nu het kasboek origineel ingevuld hebben en de bank controle doen.
Hopelijk kan ik ze dan ook blij maken met de opbrengst van de auto die Liesbeth en Gert van de ams-dakar hier naar toe brengen voor de sotokoi school.
Zij zijn nog onderweg en komen a.s. vrijdag 27 febr. Aan in Banjul
Verder nieuws is in de volgenden verslagen in maart/april.
Dank weer aan alle sponsors.......
Liefs van de kids en mama Gambia en aan Tonny Nagtegaal die mijn gegevens weer op de website gaat plaatsen.
Mama gambia en de kids